รายละเอียดข้อมูลการนำไปใช้ประโยชน์
โครงการวิจัย
ประเภท : พัฒนาวิทยาศาสตร์ วิจัยและนวัตกรรม (ววน.)
โดย ธนาวรรณ พิณะเวศน์ [คณะวิทยาศาสตร์และเทคโนโลยี]
หน่วยงานที่นำประโยชน์
วันที่ 24 สิงหาคม 2568
โดย นายจีระศักดิ์ ตรีเดช
สมาคมเพื่อการอนุรักษ์และพัฒนาเทือกเขาเพชรบูรณ์(สอพ.)
ต.หลักด่าน อ.น้ำหนาว จ.เพชรบูรณ์
การนำไปใช้ประโยชน์
1. การนำไปใช้ประโยชน์ในเชิงสาธารณะ
2. การนำไปใช้ประโยชน์อื่น ๆ
รายละเอียดการนำไปใช้ประโยชน์
การนำผลงานวิจัยไปใช้ประโยชน์และพัฒนาชุมชนในเชิงสาธารณะ
- ผลจากงานวิจัยสามารถนำผลงานวิจัยไปใช้ประโยชน์ในเชิงสาธารณะ โดยมุ่งเน้นการสร้างกระบวนการมีส่วนร่วมอละเสริมสร้างความเข้มแข็งของชุมชนในการจัดการทรัพยากรของตนเอง โดยมีแนวทาง ดังนี้
- จัดตั้งโครงการนักสืบสายน้ำก้วยกะโปะ สมาคมสามารถนำ คู่มือการติดตาม เฝ้าระวังคุณภาพน้ำ โดยใช้สัตว์หน้าดินเป็นดัชนีทางชีวภาพ ที่เป็นผลผลิตสำคัญจากงานวิจัย มาเป็นเครื่องมือหลักในการจัดอบรมเชิงปฏิบัติการให้แก่ชาวบ้าน ชัมชนห้วยกะโปะ และเยาวชนในพื้นที่ เพื่อสร้าง นักสืบสายน้ำ ภาคประชาชนในอนาคต
- เฝ้าระวังคุณภาพน้ำโดยชุมชน จากองค์ความรู้ในงานวิจัย สามารถจัดทำปฏิทินการสำรวจคุณภาพน้ำประจำปี โดยอ้างอิงตามช่วงเวลาที่วิจัยได้ดำเนินการไว้คือ ฤดูแล้ง (มีนาคม-พฤษภาคม) และฤดูฝน (มิถุนายน-กรกฎาคม) เพื่อให้ชุมชนสามารถเก๋บข้อมูลและเปรียบเทียบการเปลี่ยนแปลงของคุณภาพน้ำได้ด้วยตนเองอย่างเป็นระบบในอนาคต

การนำไปใช้ประโยชน์ต่อชุมชนด้านอื่น ๆ
- ประโยชน์จากงานวิจัยนี้นอกจากการเฝ้าระวังคุณภาพน้ำโดยตรง สามารถนำผลงานวิจัยไปขยายผลสู่การจัดการสิ่งแวดล้อมในมิติอื่นๆ ดังนี้
- ส่งเสริมการเกษตรที่เป็นมิตรต่อสิ่งแวดล้อม ข้อมูลจากงานวิจัยเป็นหลักฐานเชิงประจักษ์ที่เชื่อมโยงให้เห็นว่า กิจกรรมการเกษตรบนพื้นที่ต้นน้ำ มีปลโดยตรงต่อระบบนิเวศในลำห้วย ซึ่งเชื่อมโยงกับการดำเนินงานของสมาคม ที่เน้นส่งเสริมการปรับเปลี่ยนจากดารทำเกษตรแบบพึ่งพาสารเคมีไปสู่เกษตรกรรมยั่งยืนในรูปแบบ "ป่าครอบครัว" เพื่อฟื้นฟูระบบนิเวศต้นน้ำ ซึ่งจะช่วยรักษาคุณภาพน้ำให้อยู่ในเกณฑ์ดีได้อย่างสม่ำเสมอ
- สร้างเครื่องมือในการอนุรักษ์ความหลากหลายทางชีวภาพ คู่มือฉบับชุมชน ที่ได้จากงานวิจัย ไม่เพียงแต่ใช้ประเมินคุณภาพน้ำ แต่ยังเป็นเครื่องมือในการสร้างความรู้และความเข้าใจเกี่ยวกับความหลากหลายของสิ่งมีชีวิตในท้องถิ่น การที่ชาวบ้านสามารถจำแนกสัตว์หน้าดินกลุ่มต่างๆ เช่น แมลงชีปะขาว แมลงเกาะหิน ช่วยสร้างความรัก ความหวงแหน และจิตสำนึกในการอนุรักษ์ระบบนิเวศของลำน้ำห้วยกะโปะซึ่งเป็นพื้นที่ต้นน้ำที่สำคัญ
- พัฒนาศักยภาพชุมชนในการพึ่งพาตนเองด้สนการจัดการสิ่งแวดล้อม ประโยชน์สูงสุดของงานวิจัยนี้คือ การที่ชุมชนสามารถเฝ้าระวังคุณภาพน้ำได้ดวยตนเอง โดยไม่ต้องพึ่งพาเครื่องมือที่ซับซ้อนหรือหน่วยงานภายนอก ซึ่งนำไปสู่การพึ่งพาตนเองในการบริหารจัดการทรัพยากรน้ำในชุมชนอย่างยั่งยืน
เปิดอ่าน
30 ครั้ง
เอกสาร
ดาวน์โหลด จำนวนดาวน์โหลด : 9 ครั้ง
หมายเหตุ
เป็นไปตามเกณฑ์การประกันคุณภาพการศึกษาฯ