| บทคัดย่อ |
การวิจัยครั้งนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) ประเมินและเปรียบเทียบประสิทธิภาพการดำเนินงานของกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองในจังหวัดเพชรบูรณ์ 2) ศึกษาปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพ การดำเนินงานของกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง และ 3) ศึกษาแนวทางในการเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงานของกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง การวิจัยเป็นการวิจัยเชิงปริมาณโดยใช้ข้อมูล ทุติยภูมิของกองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมืองในจังหวัดเพชรบูรณ์ ระหว่างปี พ.ศ. 2565–2567 การวิเคราะห์ประสิทธิภาพใช้วิธี Data Envelopment Analysis (DEA) ภายใต้แบบจำลองผลตอบแทนต่อขนาดผันแปร (Variable Returns to Scale: VRS) และมุ่งเน้นด้านผลผลิต (Output-Oriented) โดยกำหนดเงินทุนของกองทุนเป็นปัจจัยนำเข้า และกำหนดรายได้จากการดำเนินงาน มูลค่าสินเชื่อคงค้าง และจำนวนสมาชิกที่ได้รับเงินกู้เป็นปัจจัยผลผลิต จากนั้นวิเคราะห์ปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพด้วยแบบจำลอง Tobit และตรวจสอบความคงทนของผลการประมาณค่าด้วยวิธี Pooled Ordinary Least Squares
ผลการวิจัยพบว่า กองทุนที่สามารถนำมาวิเคราะห์ประสิทธิภาพได้ในปี พ.ศ. 2565 พ.ศ. 2566 และ พ.ศ. 2567 มีจำนวน 1,375 1,386 และ 1,412 กองทุน ตามลำดับ โดยมีค่าประสิทธิภาพทางเทคนิคเฉลี่ยภายใต้สมมติฐาน VRS เท่ากับ 0.604 0.582 และ 0.610 ตามลำดับ และมีกองทุนที่มีประสิทธิภาพเต็มที่จำนวน 11 9 และ 13 กองทุน ตามลำดับ สะท้อนให้เห็นว่า โดยภาพรวมกองทุนส่วนใหญ่ยังมีโอกาสในการเพิ่มผลผลิตจากทรัพยากรที่มีอยู่ เมื่อพิจารณาปัจจัยที่มีผลต่อประสิทธิภาพ พบว่า อัตราส่วนสินเชื่อค้างชำระมีผลเชิงลบต่อประสิทธิภาพอย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่อัตราส่วนสภาพคล่อง จำนวนสมาชิก และอัตราดอกเบี้ยเงินกู้มีผลเชิงบวกต่อประสิทธิภาพ อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ส่วนผลของตัวแปรปีพบว่า ปี พ.ศ. 2566 มีประสิทธิภาพต่ำกว่าปี พ.ศ. 2565 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติ ขณะที่ปี พ.ศ. 2567 ไม่แตกต่างจากปี พ.ศ. 2565 อย่างมีนัยสำคัญทางสถิติที่ระดับ 0.05 ทั้งนี้ ผลการตรวจสอบความคงทนของแบบจำลองยืนยันความสัมพันธ์ของอัตราส่วนสินเชื่อค้างชำระ อัตราส่วนสภาพคล่อง และจำนวนสมาชิกในทิศทางเดียวกับผลการประมาณค่าแบบจำลอง Tobit
จากผลการศึกษา แนวทางการเพิ่มประสิทธิภาพการดำเนินงานของกองทุนควรให้ความสำคัญกับการป้องกันและลดปัญหาสินเชื่อค้างชำระ การติดตามการชำระหนี้อย่างเป็นระบบ การบริหารสภาพคล่องให้เหมาะสม การส่งเสริมการมีส่วนร่วมและการเข้าถึงสินเชื่อของสมาชิก ตลอดจนการกำหนดอัตราดอกเบี้ยให้เหมาะสมกับบริบทและความสามารถในการชำระหนี้ของสมาชิก นอกจากนี้ กองทุนที่มีประสิทธิภาพต่ำสามารถนำลักษณะการดำเนินงานของกองทุนที่มีประสิทธิภาพสูงมาใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงเพื่อปรับปรุงการบริหารจัดการ อันจะช่วยเสริมสร้างความสามารถในการพึ่งพาตนเองของกองทุนและเพิ่มโอกาสในการเข้าถึงบริการทางการเงินของประชาชนในชุมชนได้อย่างยั่งยืน
This study aimed to: (1) assess and compare the operational efficiency of village and urban community funds in Phetchabun Province; (2) examine the factors affecting their operational efficiency; and (3) identify approaches to improving their operational efficiency. This quantitative study employed secondary data on village and urban community funds in Phetchabun Province from 2022 to 2024. Efficiency was evaluated using Data Envelopment Analysis (DEA) under the Variable Returns to Scale (VRS) assumption with an output-oriented approach. Fund capital was specified as the input, while operating revenue, outstanding loan value, and the number of borrowing members were specified as outputs. A Tobit regression model was subsequently employed to examine the factors affecting efficiency, and Pooled Ordinary Least Squares (Pooled OLS) estimation was used as a robustness check.
The results showed that 1,375, 1,386, and 1,412 funds had sufficient data for efficiency analysis in 2022, 2023, and 2024, respectively. The mean VRS technical efficiency scores were 0.604, 0.582, and 0.610, respectively, while 11, 9, and 13 funds achieved full technical efficiency in the corresponding years. These findings indicate that most funds still have considerable potential to increase outputs using their existing resources. The Tobit estimation revealed that the delinquent loan ratio had a statistically significant negative effect on operational efficiency, whereas the liquidity ratio, number of members, and lending interest rate had statistically significant positive effects. Regarding year effects, operational efficiency in 2023 was significantly lower than in 2022, while the difference between 2024 and 2022 was not statistically significant at the 0.05 level. The robustness check confirmed that the effects of the delinquent loan ratio, liquidity ratio, and number of members remained consistent in direction with the Tobit estimation.
Based on these findings, improving the operational efficiency of village and urban community funds should emphasize preventing and reducing delinquent loans, establishing systematic debt collection and repayment monitoring, maintaining appropriate liquidity, and promoting member participation and access to credit. Lending interest rates should also be determined appropriately in accordance with local conditions and members’ repayment capacity. Furthermore, less efficient funds may use the operational characteristics of highly efficient funds as benchmarks for improving their management practices. These approaches can strengthen the funds’ long-term self-sufficiency and sustainably expand access to financial services for people in local communities.
|
|---|
| คำสำคัญ |
กองทุนหมู่บ้านและชุมชนเมือง,ประสิทธิภาพการดำเนินงาน,การวิเคราะห์การโอบล้อมข้อมูล,แบบจำลองโทบิต,การเข้าถึงบริการทางการเงิน,Village and Urban Community Funds,Operational Efficiency,Data Envelopment Analysis,Tobit Model,Financial Access
|
|---|
