| บทคัดย่อ |
การวิจัยนี้มีวัตถุประสงค์เพื่อ 1) จัดทำคลังคำศัพท์และบทสนทนาภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยวเชิงธรณีวิทยา 2) พัฒนาหลักสูตรภาษาอังกฤษเพื่อการท่องเที่ยวเชิงธรณีวิทยาตามแนวคิดการเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐานสำหรับมัคคุเทศก์ท้องถิ่นในอำเภอน้ำหนาว จังหวัดเพชรบูรณ์ และ 3) ประเมินการใช้หลักสูตร กลุ่มตัวอย่างประกอบด้วยนักเรียนระดับมัธยมศึกษาปีที่ 1–3 จำนวน 74 คน และผู้ประเมินการใช้หลักสูตร จำนวน 50 คน เครื่องมือที่ใช้ ได้แก่ แบบสอบถามความสามารถและความต้องการใช้ภาษาอังกฤษ และแบบประเมินการใช้หลักสูตร วิเคราะห์ข้อมูลโดยใช้ค่าเฉลี่ยและส่วนเบี่ยงเบนมาตรฐาน
ผลการวิจัยพบว่า ผู้เรียนมีความสามารถภาษาอังกฤษโดยรวมอยู่ในระดับน้อยที่สุด (M = 1.77, S.D. = 0.60) โดยมีข้อจำกัดด้านการอธิบายสถานที่ท่องเที่ยวเป็นภาษาอังกฤษมากที่สุด (M = 1.32, S.D. = 0.64) ความต้องการใช้ภาษาอังกฤษเพื่อปฏิบัติหน้าที่มัคคุเทศก์อยู่ในระดับน้อย (M = 1.93) โดยการแนะนำตัวมีความต้องการสูงที่สุด (M = 2.35, S.D. = 1.10) ด้านการเรียนรู้ ผู้เรียนต้องการใช้สื่อดิจิทัล/ออนไลน์และการเรียนรู้ด้วยตนเองสูงที่สุด (M = 2.31) ขณะที่ปัญหาการใช้ภาษาอังกฤษอยู่ในระดับปานกลาง (M = 3.13) โดยความกลัวพูดผิดและการขาดความมั่นใจเป็นปัญหาสำคัญ
หลักสูตรที่พัฒนาขึ้นใช้เวลา 21 ชั่วโมง แบ่งเป็น 7 หน่วย กำหนดระดับภาษาเป้าหมาย CEFR A1–A2 และเน้นการใช้ภาษาอังกฤษในสถานการณ์การท่องเที่ยวจริง โดยบูรณาการภาษาอังกฤษ ความรู้ด้านธรณีวิทยา และองค์ความรู้ท้องถิ่น ผลการประเมินการใช้หลักสูตรโดยรวมอยู่ในระดับมาก (M = 4.33, S.D. = 0.45) โดยด้านความเหมาะสมของหลักสูตรมีค่าเฉลี่ยสูงที่สุด (M = 4.38, S.D. = 0.42) และเนื้อหาที่สะท้อนเรื่องราว อัตลักษณ์ และภูมิปัญญาชุมชนได้รับการประเมินสูงที่สุด (M = 4.48, S.D. = 0.50)
This research aimed to: 1) develop an English vocabulary and dialogue repository for geotourism, 2) develop an English for geotourism curriculum based on the community-based learning concept for local tour guides in Nam Nao District, Phetchabun Province, and 3) evaluate the curriculum implementation. The participants consisted of 74 lower secondary students and 50 curriculum evaluators. The research instruments included questionnaires on English proficiency and language needs and a curriculum evaluation form. Data were analyzed using mean and standard deviation.
The findings revealed that the learners’ overall English proficiency was at the lowest level (M = 1.77, S.D. = 0.60), with explaining tourist attractions in English being the weakest area (M = 1.32, S.D. = 0.64). The overall need for English for tour-guide tasks was at a low level (M = 1.93), with self-introduction receiving the highest rating (M = 2.35, S.D. = 1.10). Digital/online media and self-learning were the most preferred learning approaches (M = 2.31), while problems in using English were at a moderate level (M = 3.13), particularly fear of making mistakes and lack of confidence.
The developed curriculum consisted of 21 hours in seven learning units, targeting the CEFR A1–A2 level. It integrated English, geological knowledge, and local knowledge through authentic tourism contexts. The overall curriculum evaluation was at a high level (M = 4.33, S.D. = 0.45), with curriculum appropriateness receiving the highest rating (M = 4.38, S.D. = 0.42). Content reflecting community stories, identity, and local wisdom received the highest rating (M = 4.48, S.D. = 0.50).
|
| คำสำคัญ |
หลักสูตรภาษาอังกฤษ,การท่องเที่ยวเชิงธรณีวิทยา,การเรียนรู้โดยใช้ชุมชนเป็นฐาน,มัคคุเทศก์ท้องถิ่น,English Curriculum,Geo Tourism,Community-Based Learning,Local Tour Guides
|