รายละเอียดข้อมูลโครงการวิจัย
รหัสโครงการวิจัย
ปีงบประมาณ
2561
ประเภทโครงการ
ชุดโครงการวิจัยย่อย  [รายละเอียด]
ประเภททุน
เพื่อแก้ปัญหาหรือสร้างความเข้มแข็ง
ชื่อโครงการวิจัย
ต้นทุนและผลตอบแทนผ้าทอพื้นเมืองในจังหวัดเพชรบูรณ์
ชื่อโครงการวิจัย (EN)
Cost and Return of Woven Fabrics in Phetchabun Province.
นักวิจัย
1. อาจารย์นภาลัย บุญทิม (หัวหน้าโครงการ, ร้อยละการทำวิจัย 100 )
สาขาวิชา/กลุ่มงาน
สาขาวิชา การบัญชี
หลักสูตร
บัญชีบัณฑิต (บช.บ. 4 ปี)
คณะ/หน่วยงาน
คณะวิทยาการจัดการ
บทคัดย่อ
งานวิจัยนี้นำเสนอต้นทุนและผลตอบแทนผ้าทอพื้นเมืองในจังหวัดเพชรบูรณ์ โดยมี วัตถุประสงค์ ดังนี้ 1) ศึกษาประวัติและกระบวนการทอผ้าพื้นเมือง 2) ศึกษาต้นทุนและผลตอบแทนผ้าทอพื้นเมือง โดยใช้แบบสอบถามในการเก็บรวบรวมข้อมูลจากกลุ่มผ้าทอพื้นเมืองไทหล่ม ในอำเภอหล่มสัก และอำเภอหล่มเก่า จังหวัดเพชรบูรณ์ จำนวน 6 กลุ่ม ประกอบด้วย กลุ่มทอผ้าไทหล่มบ้านหวายกลุ่มทอผ้าฝ้ายบ้านติ้ว กลุ่มทอผ้ากี่กระตุกบ้านวังร่อง กลุ่มทอผ้าวัดศรีฐานวังบาล กลุ่มทอผ้าบ้านอีเลิศ และกลุ่มทอผ้าบ้านภูผักไซ่ ด้วยวิธีการเก็บข้อมูลแบบเจาะจง สำหรับการวิเคราะห์ข้อมูลจะแสดงผลด้วยการแจกแจงความถี่ ค่าร้อยละ การคำนวณต้นทุน รายได้ กำไร(ขาดทุน) อัตราผลตอบแทนต่อยอดขาย ระยะเวลาคืนทุน และอัตราผลตอบแทนต่อต้นทุน

ผลการศึกษา พบว่า สมาชิกในกลุ่มทอผ้าส่วนใหญ่ได้รับถ่ายทอดการทอผ้าจากบรรพบุรุษโดยมีประสบการณ์ในการทอผ้ามากกว่า 40 ปี ขึ้นไป กลุ่มทอผ้าทั้ง 6 กลุ่มนี้มีวิธีการทอผ้าด้วยการมัดหมี่ที่มีลวดลายเหมือนกัน ซึ่งถือเป็ นอัตลักษณ์ของชาวไทหล่ม โดยผ้าทอดังกล่าวนั้นมีชื่อเรียกว่า “ซิ่นหัวแดงตีนก่าน”

ซิ่นหัวแดงตีนก่าน มีองค์ประกอบ 3 ส่วน ได้แก่ หัวซิ่น ตัวซิ่น และตีนซิ่น วัสดุที่ใช้ในการทอมีทั้งไหม ด้ายประดิษฐ์ และด้ายประดิษฐ์ผสมไหม สำหรับกระบวนการทอนั้นแบ่งตามองค์ประกอบของซิ่น คือ (1) หัวซิ่น เป็นส่วนที่อยู่บนสุดพื้นจะเป็นสีแดง โดยจะแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่ หัวซิ่นมัดย้อมและหัวซิ่นขิด (2) ตัวซิ่น ถือเป็นส่วนที่สำคัญเพราะต้องใช้วิธีการมัดหมี่เพื่อให้เกิดลวดลาย ซิ่น 1 ผืน จะมัดจำนวน 7-12 ลาย โดยสามารถแบ่งเป็น ลวดลายหลักซึ่งจะพบในซิ่นของทั้ง 2 อำเภอ เช่น ลายปราสาทผึ้ง ลายหงส์หรือเสาหลา และลวดลายผสม เช่น ลายขอโอบแดง ลายนาคท้องแดง เป็นต้น (3) ตีนซิ่น เป็นผ้าทอลายขวาง โดยพื้นจะใช้สีเดียวกับตัวซิ่น ส่วนลายจะใช้สีเดียวกับลายของตัวซิ่น

ผลการวิเคราะห์ต้นทุนและผลตอบแทนของซิ่นหัวแดงตีนก่านต่อผืน (1 ผืน เท่ากับ 1.80 เมตร) พบว่า (1) ค่าใช้จ่ายในการลงทุนในอุปกรณ์ทอผ้าโดยเฉลี่ยกลุ่มละ 128,000 บาท และต้นทุนเฉลี่ยจำแนกตามวัสดุที่ใช้ในการทอซึ่งได้แก่ ไหม ต้นทุนเท่ากับ 1,409.90 บาท ส่วนด้ายประดิษฐ์ผสมไหมต้นทุนเท่ากับ 877.74 บาท และด้ายประดิษฐ์ ต้นทุนเท่ากับ 768.50 บาท ต้นทุนส่วนใหญ่เกิดจากค่าแรงงานในการทอผ้า (2) ผลตอบแทนเฉลี่ยต่อผืน ได้แก่ ไหม ราคาขาย 2,500 บาท กำไรต่อผืน เท่ากับ 1,009.10 บาท ส่วนด้ายประดิษฐ์ผสมไหม ราคาขาย 1,500 บาท มีกำไรต่อผืน เท่ากับ 322.26 บาทและด้ายประดิษฐ์ ราคาขาย 1,000 บาท กำไรต่อผืนเท่ากับ 231.50 บาท ในการวิเคราะห์อัตราผลตอบแทนต่อยอดขาย ประเภทไหม มีค่าร้อยละ 40.36 ส่วนด้ายประดิษฐ์ มีค่าร้อยละ 23.15 ด้ายประดิษฐ์ผสมไหม มีค่าร้อยละ 21.48 แสดงให้เห็นว่า การจำหน่ายซิ่นประเภทไหมมีผลตอบแทนมากที่สุด ในการวิเคราะห์ระยะเวลาคืนทุนประเภทไหม เท่ากับ 5 เดือน ในขณะที่ด้ายประดิษฐ์ผสมไหม เท่ากับ 9 เดือน และด้ายประดิษฐ์ เท่ากับ 13 เดือน ซึ่งถือได้ว่าผ้าไหมคืนทุนได้เร็วที่สุด และอัตราส่วนผลตอบแทนต่อต้นทุนประเภทไหม มีค่าเท่ากับ 1.68 ส่วนด้ายประดิษฐ์ มีค่าเท่ากับ 1.30 และด้ายประดิษฐ์ผสมไหม มีค่าเท่ากับ 1.27 แสดงให้เห็นว่าการจำหน่ายซิ่นทั้ง 3 ประเภทคุ้มค่ากับการลงทุน

คำสำคัญ : ต้นทุน, ผลตอบแทน, ผ้าทอพื้นเมือง


This research presents an analysis of cost and return of Woven Fabrics in Phetchabun. The following objectives : 1) Study the history and process of weaving. 2) Study cost and return woven fabric. This study was a questionnaire to collect information from woven fabric Thai-Lom group, Lom Sak and Lom Kao district in Phetchabun 6 groups to collect specific information. Data were analyzed by frequency, percentage, cost, revenue, profit (losses), profit margin, payback period and benefit-cost ratio.

Result of study found members of weaving group, mainly inherited from the ancestral weaving and more than 40 years experience weaving. All 6 weaving group used the same mudmee method and to make patterns, this was an identity of Thai-Lom. Such fabrics was called Hua-Daeng-Teen-Gan Sarong.

Hua-Daeng-Teen-Gan Sarong had 3 component part: Hua-Sin, Tua-Sin and Teen-Sin. The materials used weaving thread of silk, artificial yarn, artificial yarn and silk. Weaving process could be divided component of sarong: (1) Hua-Sin was the top part of sarong and red divided into 2 categories: tie dye Hua-sin and Khit pattern Hua-Sin. (2) Tua-Sin was important middle part of sarong used mudmee method to patterns. Tua-Sin was made of patterned designs 7-12 separated to original patterns could find 2 district such as Pra-Sart-Pueng, Hong or Soa-Lha and mixed patterns such as Khor-Obe-Daeng, Nak-Tong-Daeng etc. (3) Teen-Sin was bottom part of sarong woven stripes weaved the same color Tua-Sin.

The analysis costs and return of Hua-Daeng-Teen-Gan Sarong per piece (1 piece of 1.8 m.) found (1) The cost of investment equipment weaving average per group 128,000 baht and the average costs classified by material of sarong include costs of silk 1,409.90 baht, artificial yarn and silk 877.74 baht, artificial yarn 768.50 baht, the most cost was weaving labor. (2) The average return of sarong include price of silk 2,500 baht, artificial yarn and silk 1,500 baht, artificial yarn 1,000 baht. Profit of silk 1,009.10 baht, artificial yarn and silk 322.26 baht, artificial yarn 231.50 baht. Profit margin of silk 40.36%, artificial yarn 23.15%, artificial yarn and silk 21.48 which silk sarong the most profit margin. Payback Period of silk 5 month, artificial yarn and silk 9 month, artificial yarn 13 month can be considered silk the fastest payback. Benefit-Cost ratio of silk 1.68, yarn 1.30, artificial yarn and silk 1.27 that selling all 3 types of sarong worth the investment.

Keyword : Cost, Return, Woven Fabrics
คำสำคัญ
ต้นทุน,ผลตอบแทน,ผ้าทอพื้นเมือง,Cost,Return,Woven Fabrics
สถานะโครงการ
ดำเนินการเสร็จสิ้น
บทคัดย่อ
เล่มรายงาน
PDF ดาวน์โหลด
(จำกัดจำนวน 8 หน้า เข้าสู่ระบบสำหรับเอกสารฉบับเต็ม)

เอกสารเพิ่มเติม
แสดง 1 ถึง 1 จาก 1 ผลลัพธ์
#ไฟล์เอกสารรายละเอียด
1 ประกาศทุนฯ 2561  (โหลด : 28 ครั้ง)